| SOPOT JAZZ 2008 |
|
|
| Redaktor: Mowiepopolsku.com | |
| 14.08.2008. | |
|
Bałtycka Agencja Artystyczna BART zaprasza na SOPOT JAZZ 2008, który odbędzie się w dniach 11-12 października. Koncertów będzie można posłuchać w Sali Koncertowej PFK na terenie Opery Leśnej oraz w sopockich klubach. Podczas tegorocznego festiwalu wielbicieli jazzu czeka kilka wyjątkowych wydarzeń. Jednym z nich będzie na pewno koncert znakomitego amerykańskiego trębacza Chrisa Botti z gościnnym udziałem polskiej wokalistki Anny Marii Jopek, który odbędzie się 11 października. Artystka ma szczęście do duetów z cenionymi artystami zagranicznymi – wystarczy wymienić współpracę z Patem Methenym czy niedawny występ z Bobby’m McFerrinem podczas Warsaw Summer Jazz Days. Koncerty Chrisa Botti zawsze cieszą się w Polsce dużym powodzeniem, gościł już w naszym kraju czterokrotnie, po raz pierwszy w 2005 roku. To jeden z najbardziej znanych trębaczy smooth jazzowych. Współpracował z takimi gwiazdami, jak: Chaka Khan, Frank Sinatra, Andrea Bocelli, Rod Stewart, Dean Martin, Michael Bubblé. Sławę przyniosła mu współpraca ze Stingiem, z którym występował podczas trasy „Brand New Day” w 2000 i 2001 roku. Jego najnowszy krążek zatytułowany „Italia” powstał pod wpływem twórczości Milesa Davisa i Ennio Morricone i podkreśla włoskie korzenie artysty. Koncert poprowadzi Marcin Kydryński. Drugim wydarzeniem będzie koncert zatytułowany „Chopin klasycznie i na jazzowo”, podczas którego wystąpi Polska Filharmonia Kameralna Sopot oraz dwaj wybitni polscy pianiści: Krzysztof Jabłoński i Adam Makowicz. W życiorysie artystycznym obu muzyków Chopin zajmował zawsze szczególne miejsce. Adam Makowicz wydał w Stanach płytę poświęconą muzyce kompozytora w interpretacji jazzowej, jedyną amerykańską płytę tego rodzaju w całości poświęconą Chopinowi. Krzysztof Jabłoński nagrał komplety Etiud, Preludiów, Impromptus, a także Wariacje i Krakowiaka z towarzyszeniem Sinfonii Varsovii pod batutą J. Kaspszyka, w ramach Wydania Narodowego Dzieł F. Chopina w redakcji prof. J. Ekiera. Sopocki koncert z pewnością będzie wyjątkową gratką dla melomanów. Podczas Sopot Jazz 2008 będzie można też poznać ciekawe, eksperymentalne odcienie jazzu. W sobotę wystąpi okrzyknięta „najciekawszą gitarową jazzwoman” przez Magazyn Jazz Forum Krzysia Górniak. Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego i Sztuki Dramatycznej w Grazu (Austria) w klasie gitary jazzowej gra na gitarze elektrycznej. Od czasu powrotu do Polski wydała dwie autorskie płyty, których jest kompozytorem, aranżerem i producentem: „Tales” oraz „Ultra”. W niedzielę posłuchamy autorskiego projektu trójmiejskiego saksofonisty i kompozytora Irka Wojtczaka zatytułowanego Outlook. Muzyk ma już na swoim koncie kilka znaczących wyróżnień, m.in. Fryderyka 2000 (muzyka alternatywna) i Polish Dance Awards 2001. Współpracował z Grażyną Łobaszewską, Tymonem Tymańskim, Leszkiem Możdżerem, Przemkiem Dyakowskim. Oprócz Wojtczaka w Sopocie zagra pianista i klawiszowiec Piotr Mania, perkusista Michał Szczeblewski oraz kontrabasista Adam Żuchowski. Program
11 października 2008
godz. 20.30
12 października 2008 Chopin klasycznie i na jazzowo – koncert Polskiej Filharmonii Kameralnej Sopot pod dyrekcją Wojciecha Rajskiego z udziałem Adama Makowicza i Krzysztofa Jabłońskiego prowadzenie koncertów: Wojciech Staroniewicz Sala Koncertowa PFK Imprezy towarzyszące odbędą się w sopockich klubach. Informacje o artystach: Chris Botti Amerykański trębacz Chris Botti jest utalentowanym instrumentalistą i kompozytorem, a także charyzmatycznym wykonawcą, który – odkąd wydał swój pierwszy solowy album w 1995 roku – stworzył serię nagrań, które przyniosły mu sławę w świecie współczesnego jazzu, jednocześnie przyciągając uwagę wielbicieli muzyki pop. Dzięki wyjątkowemu połączeniu bogatej nastrojowości i przemyślanych improwizacji, Botti zdobył uznanie zarówno krytyków, jak i szerokiej publiczności, ciesząc się znakomitą sprzedażą swoich płyt. W studiu i podczas koncertów współpracował z takimi kompozytorami i wykonawcami, jak: Paul Simon, Joni Mitchell, Sting, Chaka Khan, Rod Steward czy Diana Krall. Botti wzoruje się na wczesnych nagraniach Milesa Davisa oraz czerpie inspiracje z muzyki Tomasza Stańko. Co ciekawe, nie zawęża swojego kręgu zainteresowań muzycznych jedynie do jazzu, ale inspiruje się również muzyką klasyczną i muzyką rockową. Jego aktualne albumy eksplorują tereny tradycyjnego jazzu, a bogate i pełne przepychu aranżacje z udziałem orkiestr przyniosły mu zaszczytne porównania do Gila Evansa. Na swoim koncie ma wiele nagród, w tym nagrodę Grammy. Anna Maria Jopek Znakomita wokalistka jazzowa, pianistka, kompozytorka i autorka tekstów rozpoczęła swoją karierę od studiów pianistycznych w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, aby kontynuować ją na wydziale jazzu w Manhattan School of Music w Nowym Jorku. W 1997 roku podpisuje kontrakt z Universal Music Polska i wydaje swój pierwszy album „Ale jestem”. Od tego czasu nagrała 11 płyt, które otrzymały status złotych i platynowych. Zdobyła wiele prestiżowych nagród, w tym Fryderyka dla wokalistki roku 2003 i Paszport Polityki. Ma na swoim koncie współpracę ze znakomitymi muzykami z Polski (m.in. Marek Napiórkowski, Henryk Miśkiewicz, Tomasz Stańko, Leszek Możdżer) i zagranicy (Pat Metheny, Dhafer Youssef, Mino Cinelu). Śpiewała w duecie z takimi artystami, jak: Bobby McFerrin, Richard Bona, Gordon Haskell, Grzegorz Turnau, Stanisław Soyka, Maciek Maleńczuk. Polska Filharmonia Kameralna Sopot
W lutym 1982 r. Wojciech Rajski stworzył 19-osobową orkiestrę smyczkową, złożoną z młodych, utalentowanych i pełnych entuzjazmu muzyków. Pod nazwą Orkiestra Kameralna Wojciecha Rajskiego debiutowała w czerwcu, w Teatrze Muzycznym w Gdyni, a już za kilka dni otwierała festiwal Schleissheimer Sommer w Monachium i 37.Festiwal Sommerliche Musiktage Hitzacker. Młody zespół od początku zachwycił publiczność i krytyków, co skutkowało zaproszeniami na wszystkie niemieckie festiwale i do najważniejszych sal koncertowych z Filharmonią Berlińską, salą Gasteig w Monachium, Gewandhaus w Lipsku, Musikhalle w Hamburgu, Salą Pleyela w Paryżu, Musikverein w Wiedniu i Concertgebouw w Amsterdamie na czele. Od 1984 r. orkiestra występuje również w składzie powiększonym z grupą dętą i przyjęła nazwę Polska Filharmonia Kameralna Sopot. Pod koniec lat osiemdziesiątych zespół dawał prawie 100 koncertów rocznie, głównie w Niemczech, ale również we Francji, Austrii, Szwajcarii, Hiszpanii, Belgii, Holandii, Szwecji, Danii, Luksemburgu, Anglii i w innych krajach. W 1987 r. orkiestra wyjechała na 33 koncerty do Stanów Zjednoczonych, grając m.in. w J. F. Kennedy Center w Waszyngtonie i Metropolitan Museum w Nowym Jorku. Ponownie orkiestra odwiedziła Stany Zjednoczone w 1999 r. Zespół gościł również w dalekiej Azji – w 1990 r. w Chinach i 1997 r. w Japonii. Wojciech Rajski Studia dyrygenckie odbył w warszawskiej Akademii Muzycznej u Bogusława Madeya, otrzymując dyplom z wyróżnieniem. Następnie doskonalił swoje umiejętności w wyższych szkołach muzycznych w Kolonii i Wiedniu. Był dyrygentem Teatru Wielkiego w Warszawie (1971–1978) i Filharmonii Poznańskiej (1974–1980), w której pełnił funkcję dyrektora artystycznego (1978 –1980). W latach 1978–1981 pełnił również funkcję I dyrygenta Theater der Stadt Bonn i Beethovenhalleorchester. W 1982 r. powołał do istnienia w Sopocie orkiestrę kameralną, która pod nazwą Polskiej Filharmonii Kameralnej Sopot występuje na całym świecie. W 1993 roku podjął pracę w Hochschule für Musik w Karlsruhe i otrzymał tytuł profesora. W latach 1993–2006 był dyrektorem artystycznym Polskiej Orkiestry Radiowej, z którą wiele koncertował w Polsce i zagranicą oraz nagrywał dla Polskiego Radia. Wojciech Rajski ma w swoim fonograficznym dorobku ponad 50 płyt, nagrywanych dla takich firm jak: EMI, Chant du Monde, Claves, Thorofon, Tacet, Midas, Bis Wifon, KOCH i inne. Dokonuje nagrań dla radia i telewizji w kraju, jak również dla SAT 1, 3 SAT i ARD. Wojciech Rajski prowadził gościnnie szereg orkiestr, m.in. w Czechosłowacji, na Węgrzech, w Meksyku, Anglii, Szwecji, Grecji, Hiszpanii oraz w Niemczech. Od roku 1998 jest profesorem dyrygentury w Wyższej Szkole Muzycznej we Frankfurcie nad Menem. Krzysztof Jabłoński Krzysztof Jabłoński urodził się 2 marca 1965 roku we Wrocławiu. W wieku 6 lat rozpoczął naukę gry na fortepianie u mgr Janiny Butor, z którą pracował przez 12 lat. Od wczesnych lat był stypendystą różnych organizacji i towarzystw (m.in. Towarzystwa im. F. Chopina). W wieku lat 12 zagrał po raz pierwszy z orkiestrą. Zdobył szereg pierwszych nagród w konkursach krajowych. Pierwszym międzynarodowym był konkurs „Premio Dino Ciani” w Mediolanie w roku 1980, gdzie będąc najmłodszym uczestnikiem zajął piąte miejsce. Nikita Magaloff – przewodniczący jury tego konkursu – zaprosił go do udziału w swoich kursach mistrzowskich. W latach 1983–1986 pianista studiował w Akademii Muzycznej w Katowicach u prof. Andrzeja Jasińskiego. W roku 1985 Jabłoński zdobył III Nagrodę w XI Międzynarodowym Konkursie im. F. Chopina w Warszawie, co przyniosło mu wiele propozycji koncertowych na całym świecie. W latach 1988 do 1992 zdobył szereg nagród w prestiżowych międzynarodowych konkursach pianistycznych: II Międzynarodowego Konkursu w Palm Beach (USA) – I nagroda oraz dodatkowa nagroda za najlepsze wykonanie utworów Chopina (1988), X Międzynarodowego Konkursu Rina Sala Gallo w Monza (Włochy) – I nagroda (1988), Międzynarodowego Konkursu GPA w Dublinie (Irlandia) – II nagroda (1988), VI Międzynarodowego Konkursu im. A. Rubinsteina w Tel-Avivie (Izrael) – Złoty Medal Artura Rubinsteina (1988), Międzynarodowego Konkursu The Walter Naumburg Foundation w Nowym Jorku – Nagroda Specjalna im. Jorge Bolet'a (1992), Międzynarodowego Konkursu im. Esther Honens w Calgary (Kanada) – II nagroda (1992). Intensywna działalność koncertowa, jaką rozpoczął w roku 1985, trwa nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Występuje na estradach Europy, Ameryki Północnej i Południowej, Meksyku, Izraela, Japonii i Korei. Wśród dyrygentów, z którymi współpracował, są m.in.: M. Bernardi, A. Boreyko, S. Comissiona, J. Kaspszyk, J. Krenz, J. Lopez-Cobos, G. Nowak, K. Penderecki, M. Pijarowski, W. Rowicki, M. Stern, T. Strugała, Y. Tezuka, R. Zollman. Jabłoński prowadzi też ożywioną działalność jako kameralista. Jest założycielem duetu Chopin Duo (Tomasz Strahl – wiolonczela, Krzysztof Jabłoński – fortepian), który od 1999 roku koncertuje w kraju i za granicą. Artysta nagrywa dla radia i telewizji w wielu krajach. Ma w dorobku 16 płyt kompaktowych nagranych w Niemczech, Japonii i w Polsce. Niektóre z tych nagrań wydane są także jako Video Laser Discs, Video Tapes oraz kasety. W ramach Wydania Narodowego Dzieł F. Chopina w redakcji prof. J. Ekiera zarejestrował na płytach komplety Etiud, Preludiów, Impromptus, a także Wariacje i Krakowiaka z towarzyszeniem Sinfonii Varsovii pod batutą J. Kaspszyka. W 1998/1999 roku Jabłoński był częstym gościem uroczystości związanych z obchodami 150. rocznicy śmierci F. Chopina. W latach 1999–2003 współpracował z Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie, wykonując muzykę do spektaklu baletowego „Fortepianissimo” oraz oryginalną wersję (na fortepian i głosy) dramatu lirycznego C. Debussy'ego „Peleas i Melizanda”. Polska premiera tej wersji odbyła się w kwietniu 2002 roku. W roku 1999 Minister Kultury Turcji uhonorował go zaszczytnym odznaczeniem za wkład w popularyzację muzyki Chopina. Od roku 2000 jest członkiem Zarządu Międzynarodowego Towarzystwa Chopinowskiego w Wiedniu. We wrześniu 2005 roku Jabłoński wykonał Wariacje Op. 2 „La ci darem la mano” F. Chopina na historycznym fortepianie (Erard z roku 1849) w Filharmonii Narodowej w Warszawie z Orchestra of the 18th Century (Baroque Orchestra) pod dyrekcją Fransa Brüggena. Koncert był częścią specjalnej serii prezentującej – po raz pierwszy w Polsce - dzieła Chopina w ich oryginalnym brzmieniu, w ramach Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego "Chopin i Jego Europa". W roku 2006 Jabłoński zadebiutował z Berner Symphonie-Orchester, Jenaer Philharmonie, Radio-Sinfonieorchester Stuttgart des SWR. W sierpniu 2006 wykonał I Koncert fortepianowy Szostakowicza z Festival Orchestra podczas Grand Teton Music Festival w USA pod batutą Andrey'a Boreyko. Także w roku 2006 wykonał serię recitali w Japonii. Pod koniec roku ukaże się w Japonii CD z recitalu w Tokyo Geijutsu Gekijo. Jabłoński zajmuje się także pedagogiką. Prowadził klasy fortepianu w Akademii Muzycznej we Wrocławiu oraz w Akademii Muzycznej w Katowicach. Od 2004 roku jest profesorem Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Prowadzi kursy mistrzowskie oraz bierze udział w pracach jury międzynarodowych konkursów pianistycznych. W 2005 roku brał udział w pracach Jury XV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie, International F. Chopin Piano Competition in ASIA, oraz The Seventh National Chopin Piano Competition of the United States. 30 maja 2006 roku odebrał nominację profesorską z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego. Od 1998 roku Krzysztof Jabłoński mieszka w Calgary w Kanadzie. Dodatkowe informacje o artyście można znaleźć pod internetowym adresem http://www.krzysztofjablonski.com/ lub http://www.pianoart.com/. Adam Makowicz Adam Makowicz - legenda jazzu, mistrz improwizacji, wybitny pianista, który nagrał kilkadziesiąt płyt i występował w najważniejszych salach koncertowych na świecie oraz z największymi muzykami współczesnymi. Autor kompozycji na kwartet smyczkowy i trio jazzowe, wielu utworów pianistycznych, ponad 100 krótkich kompozycji jazzowych, a także muzyki do dwóch krótkich filmów. Urodził się w 1940 roku w Czechach na Śląsku Cieszyńskim. W 1946 roku rodzina wróciła do Polski. Jego prawdziwe nazwisko brzmiało Matyszkowicz. Odebrał solidne klasyczne wykształcenie muzyczne. Pierwszą nauczycielką dziesięciolatka była jego matka, pianistka i śpiewaczka. Był szczególnie utalentowanym dzieckiem i dlatego trafił do szkoły dla dzieci uzdolnionych muzycznie, a potem do szkół muzycznych w Rybniku, w Katowicach i w Krakowie. Rodzice marzyli dla syna o karierze klasycznego pianisty. Już jako 15-latka porwał go jednak jazz. Jazz był w czasie PRL-u zakazanym owocem Zachodu. Ta muzyka, jak powiedział kiedyś Makowicz "świat wolności i improwizacji", zafascynowała go do takiego stopnia, że mając 18 lat, rzucił szkołę i dom, i poszedł własną drogą, w zasadzie mieszkając przez dwa lata na ulicy. Jego oazą stał się krakowski klub jazzowy "Helicon". Później grał z Tomaszem Stańką we wspólnie założonym w 1962 roku zespole Jazz Darings, uważanym za pierwsze europejskie combo jazzowe, a następnie u Andrzeja Kurylewicza, Zbigniewa Namysłowskiego, Michała Urbaniaka, Jana Ptaszyna Wróblewskiego. Grywał z Urszulą Dudziak, sam komponował. W połowie lat 70. grywał coraz więcej solo, zyskując coraz większą sławę i uznanie. W 1977 roku, z rekomendacji Benny'ego Goodmana oraz popularyzatora jazzu - Willisa Conovera (na którego programie radiowym "Music USA-Jazz Hour" Makowicz uczył się jako młodziutki chłopak jazzu, słuchając największych sław zza oceanu), legendarny producent John Hammond zaprosił go na 10-tygodniowe tournee po USA. W tym czasie Makowicz nagrał solową płytę dla CBS Columbia "Adam". W 1978 roku Makowicz pojechał do USA po raz drugi, tym razem na 6-miesięczny kontrakt, który został przedłużony. Od 1978 roku Nowy Jork, Manhattan, stał się jego stałym domem. Otworzono przed nim legendarne świątynie muzyki - nowojorską Carnegie Hall (pierwszy jego występ, solowy, był udziałem w koncercie poświęconym zmarłemu sześć miesięcy wcześniej Errollowi Garnerowi) i klub Cookery na Greenwich Village. Zaproszony został na Festiwal Jazzowy w Newport na Rhode Island. Po wprowadzeniu w Polsce w 1981 roku stanu wojennego, wraz z innymi polskimi artystami mieszkającymi w USA, wziął udział w emitowanym na cały świat programie telewizyjnym zorganizowanym z inicjatywy prezydenta Ronalda Reagana "Żeby Polska była Polską". Po 1989 roku mógł nareszcie dostać polski paszport i odwiedzić Polskę, do której jeździ teraz bardzo często. W Stanach grał z największymi muzykami takimi jak Benny Goodman, Herbie Hancock, Earl Hines, Freddie Hubbard, Sarah Vaughan, Teddy Wilson i George Shearing. Gra solo, a także z orkiestrami, m.in. National Symphony of Washington, London Royal Philharmonic Orchestra, Moscow Symphony Orchestra, Chester String Quartet, Amici String Quartet, z najlepszymi sekcjami rytmicznymi (George Mraz, Al Foster, Jack DeJohnette, Charlie Haden), z kwartetami smyczkowymi. Bardzo wysoko przez recenzentów został oceniony występ w duecie z Leszkiem Możdżerem w Carnegie Hall we wrześniu 2004 roku. Koncert - pojedynek między weteranem i wschodzącą gwiazdą jazzu, został utrwalony na CD.
Poza utworami jazzowymi, ma w swoim repertuarze także klasykę, szczególnie Chopina, którym "nasiąkł" w młodości, jak sam mówi, i którego czuje po jazzowemu jak nikt inny. W USA wydał płytę poświęconą muzyce Chopina w interpretacji jazzowej, jedyną amerykańską płytę tego rodzaju w całości poświęconą temu kompozytorowi. Gra także muzykę G.Gershwina, I. Berlina, J. Kerna i C. Portera.
Reprezentant mocnego środowiska trójmiejskiego jazzu – saksofonista, flecista, kompozytor – ma na swoim koncie niebagatelny dorobek w postaci nagrody Fryderyka 2000 („muzyka alternatywna”), Polish Dance Awards (2001), współpracy m.in. z Januszem Muniakiem, Leszkiem Możdżerem, Tymonem Tymańskim. Dźwięki Wojtczaka są dobrze znane fanom z płyty „Melisa” Przemka Dyakowskiego, gdzie przepięknie zagrał na flecie. Krzysia Górniak „Najciekawsza gitarowa jazzwoman w Polsce” wg magazynu JazzForum gra na gitarze elektrycznej. Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego i Sztuki Dramatycznej w Grazu (Austria) w klasie gitary jazzowej. Uczestniczyła w lekcjach i warsztatach z takimi muzykami, jak: Wayne Brasel, Wynton Marsallis, Mike Stern, Karl Ratzer, Susanne Weinert, John Abercrombie, Christian Rover, Garison Fewell, Bob Mintzer, Ron McClure, Billy Hart, Adam Nussbaum, Clarke Fischer, Alan Jones, Sid Jacobs. Grała w wielu klubach jazzowych w Polsce i Europie (m.in. Porgy & Bess w Wiedniu, w Grazu: M59, Miles, House Of Jazz, Stockwerk, Między Nami w Berlinie); uczestniczyła w kilku trasach koncertowych po Grecji. Od czasu powrotu do Polski wydała dwie autorskie płyty, których jest kompozytorem, aranżerem i producentem: w 2002 roku „Tales” nagrana z międzynarodowym składem muzyków oraz w 2004 roku „Ultra” wydana przez ITI Film Studio, na której zagrali znani polscy muzycy. Obecnie Krzysia uczestniczy w wielu projektach. Główny projekt artystki „Krzysia Górniak Band” opiera się na współpracy z profesjonalnymi muzykami sesyjnymi. O członkach zespołu „Krzysia Górniak Band”: Zdzisław Kalinowski – pianista, kompozytor, aranżer, absolwent Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku na wydziale fortepianu. Współpracował m.in. z: Maćkiem Miecznikowskim (aranżacje i udział w płycie pt. „Czarodzieje”), Adamem Wendtem (aranżacje i udział w płycie pt. „Adam Wendt plays Komeda smooth”), Filipem Sojką, Andre Ochodlo. Brał udział w projekcie Michała Grotta „Yamaha Trio Tour” przy pomocy firmy Yamaha. Jest twórcą i liderem projektu „Street Line Projekt”.
Współpracował gościnnie z Marcinem Nowakowskim, InGrid oraz Blue Cafe. Na stałe współpracuje z Krzysia Górniak Band. Ponadto Knopik daje przykład mistrzowskiej wirtuozerii, prezentując swój własny styl gry, pełen siły i ekspresji. Muzyka, jaką się zajmuje, jest połączeniem różnych stylów muzycznych takich, jak: funky, fusion, acid jazz oraz muzyka elektroniczna. Dysponuje pięknym, mocnym brzmieniem. Jego autorski projekt „Knopik Band” w krótkim czasie zdobył licznych fanów. Brał udział w projekcie Michała Grota „Yamaha Trio Tour”, na stałe współpracuje z Krzysia Górniak Band.
Bilety w cenie:
Dodatkowe informacje: |
| następny artykuł » |
|---|