|
Po raz pierwszy od ponad 3000 lat pojawił się publicznie
 Sczerniałe pod naporem czasu i wysuszone przez żar pustyni oblicze Tutenchamona - zostało pokazane światu.
Balsamiści starożytnego Egiptu najwyraźniej dobrze wykonali swą robotę: skóra tego młodzieńca, który zmarł w wieku 19 lat, świetnie się zachowała. Wciąż pokrywa nawet stopy monarchy, wystające ze skromnego drewnianego łoża, na którym spoczywał w swej komorze grobowej ukrytej głęboko pod piaskami Doliny Królów.
Na pierwszy rzut oka twarz króla może wydawać się nieco upiorna, ale dla egipskich władz zawiadujących wykopaliskami archeologicznymi to piękno skończone, choćby ze względu na jego potencjał przyciągania turystów.
– Ma piękne, młode zęby, odwiedzający dostrzegą coś w rodzaju uśmiechu na twarzy tego złotego chłopca – mówi Zahi Hawass, szef egipskiej instytucji czuwającej nad zabytkami. – Dzięki temu będzie żył wiecznie. Choć archeolodzy mają dziś do dyspozycji nowoczesny sprzęt, kilkumetrowa podróż Tutenchamona z sarkofagu do gabloty, w której będzie teraz eksponowany, odbyła się przy użyciu bardzo starych metod.
W migotliwym świetle reflektorów ekip filmowych kilku pracowników muzeum zeszło do głębokiego grobowca, aby przełożyć liny pod łożem faraona. Uważając, by równomiernie je ciągnąć, robotnicy powoli wydobyli ciało.
Dla dodania odrobiny hollywoodzkiego blasku temu przedsięwzięciu kierujący nim Hawass miał na sobie brązowy podniszczony kapelusz podobny do tego, jaki nosił Harrison Ford jako Indiana Jones. Kiedy łoże z ciałem wyjeżdżało z sarkofagu w pole widzenia kamer, Hawass cały czas wydawał polecenia.
Szacuje on, że obecnie żyje zaledwie około 50 ludzi, którzy widzieli tę mumię. To oczywiście wkrótce się zmieni, runie jeden z wielkich mitów naszych czasów – wedle niego na każdego, kto na nią spojrzał, czyhała klątwa, skazując go na przedwczesną śmierć.
Brytyjczyk Howard Carter odkrył ten grobowiec w 1922 roku. Wprawdzie historycy nie uważają rządów Tutenchamona za szczególnie znaczące, ale to on, bardziej niż jakikolwiek inny faraon, symbolizuje cuda starożytnego Egiptu. Kiedy Carter odnalazł grobowiec, okazało się, że nie splądrowali go rabusie.
Właśnie ten fakt zapewnił młodemu faraonowi miejsce w powszechnej świadomości. Złodzieje przez długie wieki odnaleźli i ograbili niemal wszystkie grobowce wielkich faraonów, dlatego odkrycie dokonane przez Cartera po sześciu latach poszukiwań było wyjątkowe. Na swoim miejscu były wszystkie dzieła sztuki i przedmioty wykonane z okazji pochówku faraona, w tym sławna złota maska, którą nałożono na twarz mumii. Egipcjanie mumifikowali ciało swego władcy, aby jego dusza miała gdzie przebywać po śmierci.
Carter napisał o swoim odkryciu książkę, cieszącą się wielką popularnością, ale mit Tutenchamona stał się naprawdę głośny na początku lat 70., kiedy przedmioty z jego grobowca pokazano na całym świecie. Prezentacja skarbów Tutenchamona w British Museum przyciągnęła podczas sześciomiesięcznej ekspozycji w 1972 roku 1 milion 694 tysięcy 117 osób i była to najczęściej odwiedzana wystawa, jaką kiedykolwiek urządzono w Londynie.
W listopadzie w stolicy Wielkiej Brytanii otwarta zostanie druga wystawa, tym razem w O2, czyli w dawnym Millenium Dome. Znajdą się tam różne dzieła sztuki z komory grobowej Tutenchamona. Jego ciało pozostanie w Egipcie i będzie eksponowane w specjalnej gablocie, dzięki czemu zachowa się w dobrym stanie. Umieszczono je w niej ze względu na obawy, że wzrost wilgotności spowodowany przez oddechy i pot odwiedzających uszkodzi mumię.
Tim Butcher
|
Zapisz sie do RRS feed tego komentarza
The Daily Telegraph 
